Η ατομική ψυχοθεραπεία αποτελεί μία επιστημονικά τεκμηριωμένη θεραπευτική διαδικασία κατά την οποία ένας κατάλληλα εκπαιδευμένος επαγγελματίας ψυχικής υγείας και ο θεραπευόμενος συνεργάζονται, με στόχο την κατανόηση και την αντιμετώπιση των ψυχοσυναισθηματικών προβλημάτων του δεύτερου, με τρόπους που μπορούν να τον βοηθήσουν να αποκτήσει σταδιακά τα «εργαλεία» εκείνα, που θα του επιτρέψουν να λειτουργεί κατά το δυνατόν ο ίδιος ως θεραπευτής του εαυτού του, απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, μετά την ολοκλήρωση της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης.
Πλήθος μελετών επισημαίνουν πως η θεραπευτική σχέση που σταδιακά αναπτύσσεται ανάμεσα στο θεραπευτή και το θεραπευόμενο, αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους παράγοντες για τη διαμόρφωση της τελικής έκβασης της ψυχοθεραπείας, ανεξάρτητα από τη θεωρητική προσέγγιση στην οποία έχει εξειδικευτεί ο ψυχοθεραπευτής.
Δομώντας ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από σεβασμό, εχεμύθεια και απροϋπόθετη αποδοχή, ο θεραπευτής διευκολύνει το θεραπευόμενο να νιώσει ασφαλής και να μοιραστεί με εμπιστοσύνη όσα τον απασχολούν, διερευνώντας από κοινού νέους τρόπους «ανάγνωσης» και διαχείρισής τους.
Η βιβλιογραφία και η κλινική εμπειρία δείχνουν ότι αρκετοί είναι οι άνθρωποι που μπορούν να βοηθηθούν σε σημαντικό βαθμό από την ψυχοθεραπεία. Αυτό όμως εξαρτάται και από το πόσο ισχυρό είναι το κίνητρο του κάθε υποψήφιου θεραπευόμενου να βοηθήσει τον εαυτό του και από την επιθυμία του να διατηρήσει, στο βαθμό που μπορεί, τις αλλαγές στη ζωή του μετά τη λήξη της ψυχοθεραπείας.
